Marcabru był jednym z pierwszych trubadurów, a okres jego działalności przypada w przybliżeniu na 1130 - 1148. Okres powstawania tzw. pieśni krucjatowych. Z czasów pierwszej krucjaty nie zachowały się żadne przykłady, lecz w tym okresie w ogóle powstawało niewiele zapisów. Najwcześniejsze można łączyć z drugą krucjatą, czy też rekonkwistą. Są one zapisane w języku prowansalskim lub starofrancuskim. Poeci nawiązywali do krucjat w wielu różnorodnych formach poetyckich. Wśród najwcześniejszych takich pieśni spod pióra prowansalskich trubadurów; Marcabru i Cercamona, można odnaleźć sirventes - pieśni, które poruszają kwestie moralne, polityczne, czy personalne - i formy zwane pastorella - pieśni, w których poeta przedstawia dziewczynę lamentującą z powodu nieobecności kochanka. Mówi się o tym, iż po Marcabru pozostało około czterdziestu pięciu tekstów, z czego około czterech ocalało wraz z muzyką.
Z ŻYWOTA Marcabru, spisanego w XIII w.: Marcabru był podrzutkiem; zostawiono go pod drzwiami pewnego bogatego człowieka i nikt nigdy nie dowiedział się ani kim był, ani skąd pochodził. Wychował go Aldric del Vilar. Potem tak długo przestawał z trubadurem zwanym Cercamon, że sam zaczął komponować pieśni. Zwał się wtedy Pamperdut, czyli Darmozjad. Ale odtąd przyjął imię Marcabru. (…) I stał się bardzo sławny, i wszędzie słuchano jego pieśni, i obawiano się go z powodu jego ostrego języka. Był bowiem tak złośliwym, że w końcu kasztelanowie Gujenny, o których rozgłaszał wiele złego, doprowadzili go do ruiny.
0 komentarze:
Prześlij komentarz